Horrory 2023 trudno wrzucić do jednego worka. I całe szczęście. W jednym filmie dostaliśmy opętanie, w innym sztuczną inteligencję, gdzie indziej brutalny body horror albo klasycznego zamaskowanego mordercę biegającego za bohaterami po mieście.
To był dobry rok dla widzów, którzy nie chcą oglądać dziesiątej kopii tego samego nawiedzonego domu.
Do kin wróciły duże serie, między innymi Scream, Evil Dead i Saw. Jednocześnie sporo uwagi zgarnęły produkcje mniejsze, często bardziej niepokojące niż wysokobudżetowe tytuły. Szczególnie mocno wybiły się Talk to Me oraz argentyńskie When Evil Lurks.
I właśnie ta różnorodność jest najlepszą rzeczą w filmowym horrorze 2023 roku. Można znaleźć coś na wieczór ze znajomymi, coś naprawdę brutalnego, coś psychologicznego i coś tak dziwnego, że po napisach końcowych człowiek przez kilka minut siedzi i myśli: „co ja właściwie przed chwilą obejrzałem?”.
Najlepsze horrory 2023 w skrócie
Nie każdy ma ochotę przekopywać się przez kilkadziesiąt premier. Jeśli szukasz krótkiej listy na start, poniżej są filmy, które zdecydowanie warto mieć na radarze.
| Film | Rodzaj horroru | Dla kogo? |
|---|---|---|
| Talk to Me | Horror paranormalny | Dla fanów opętań i mocnego napięcia |
| When Evil Lurks | Horror demoniczny | Dla widzów szukających naprawdę ciężkiego klimatu |
| Evil Dead Rise | Gore, horror demoniczny | Dla fanów krwawej rozrywki |
| M3GAN | Horror sci-fi, czarna komedia | Na lżejszy wieczór grozy |
| Scream VI | Slasher | Dla fanów klasycznych morderców w maskach |
| Infinity Pool | Psychologiczny, body horror | Dla widzów lubiących dziwne i niekomfortowe kino |
| Huesera: The Bone Woman | Body horror, dramat | Dla osób szukających czegoś bardziej autorskiego |
To oczywiście nie wszystkie dobre horrory z 2023 roku. Są jednak świetnym przekrojem tego, co działo się wtedy w gatunku.
Talk to Me – jedna ręka i bardzo zły pomysł
Jeżeli z całej listy horrory 2023 mielibyśmy wybrać jeden film, który najlepiej pokazuje świeżość tego rocznika, Talk to Me byłby bardzo mocnym kandydatem.
Pomysł jest prosty. Grupa nastolatków posiada zabalsamowaną ludzką rękę. Po wykonaniu określonego rytuału można dzięki niej nawiązać kontakt ze zmarłymi.
Brzmi jak rzecz, której rozsądny człowiek nawet nie dotknąłby kijem.
Bohaterowie oczywiście robią dokładnie odwrotnie.
Kontakt z duchami staje się dla nich czymś pomiędzy imprezową zabawą a internetowym wyzwaniem. Kolejne osoby próbują. Ktoś nagrywa telefonem. Wszyscy się śmieją.
Aż przestaje być zabawnie.
Talk to Me dobrze działa dlatego, że nie opiera całego filmu na wyskakujących z ciemności postaciach. Najbardziej niepokojąca jest sama ciekawość bohaterów. Wiemy, że powinni przestać. Oni też zapewne wiedzą. Ale chcą spróbować jeszcze raz.
Film braci Danny’ego i Michaela Philippou ma szybkie tempo, mocne sceny i bardzo dobry klimat. Jednocześnie pod historią o duchach ukrywa temat żałoby i potrzeby kontaktu z kimś, kogo już nie ma.
To horror, który działa podczas seansu, ale kilka scen potrafi też zostać w głowie później.
When Evil Lurks – tutaj naprawdę nie jest bezpiecznie
Argentyńskie When Evil Lurks ma zupełnie inną energię.
Nie ma tu grupy młodych ludzi traktujących paranormalne zjawiska jak zabawę. Od pierwszych minut czuć, że coś jest bardzo nie tak.
Dwaj bracia odkrywają, że w pobliskim domu znajduje się człowiek dotknięty demoniczną infekcją. Problem nie dotyczy jednak tylko jednej osoby. Zło może się rozprzestrzeniać.
Film Demiána Rugny bierze motyw opętania i tworzy wokół niego własne zasady. Bohaterowie wiedzą, że istnieją określone rzeczy, których absolutnie nie wolno robić.
I jak łatwo zgadnąć, ludzie podejmują fatalne decyzje.
When Evil Lurks nie oszczędza widza. Niektóre sceny są bardzo brutalne, inne po prostu wyjątkowo nieprzyjemne. Co ważne, film nie próbuje ciągle przygotowywać nas na kolejny szok.
Czasem coś strasznego dzieje się nagle, bez muzycznego ostrzeżenia.
To właśnie sprawia, że trudno poczuć się bezpiecznie.
Jeśli ktoś szuka horroru, który można spokojnie oglądać podczas przewijania Instagrama, raczej zły adres. Tutaj zdecydowanie warto patrzeć na ekran.
Evil Dead Rise – rodzinne spotkanie, tylko trochę gorsze
Seria Evil Dead nigdy nie należała do subtelnych.
Evil Dead Rise niczego w tej kwestii nie zmienia.
Akcja przenosi się do miejskiego apartamentowca. Beth odwiedza swoją siostrę Ellie oraz jej dzieci. Dość szybko pojawia się jednak coś, czego zdecydowanie nie powinno się otwierać ani czytać.
Potem robi się krwawo.
Bardzo krwawo.
Film Lee Cronina korzysta z charakterystycznej dla serii kombinacji makabry, czarnego humoru i absolutnie przesadzonych scen przemocy. Nie jest przy tym tylko nostalgicznym powrotem do dawnych części.
Zmiana scenerii działa zaskakująco dobrze. Zamiast chatki w lesie mamy mieszkanie i korytarze budynku, przez co bohaterowie czują się jak w pułapce.
Evil Dead Rise będzie dobrym wyborem, jeśli lubisz:
- intensywne tempo i mało przestojów,
- praktyczne efekty oraz dużo krwi,
- potwory i demoniczne opętania,
- czarny humor pojawiający się w najmniej odpowiednim momencie,
- horrory, które bardziej bawią makabrą, niż próbują być realistyczne.
Osoby źle znoszące gore powinny natomiast podejść ostrożnie. Tutaj nikt specjalnie nie chowa kamery.
M3GAN – lalka, której lepiej nie dawać dziecku
Na papierze M3GAN brzmi trochę absurdalnie.
Zaawansowana lalka wyposażona w sztuczną inteligencję zostaje zaprogramowana jako przyjaciel dziecka. Ma rozmawiać, opiekować się nim i pomagać mu radzić sobie z emocjami.
Co może pójść nie tak?
Odpowiedź: właściwie wszystko.
M3GAN nie jest jednak ciężkim horrorem. To mieszanka grozy, science fiction i czarnej komedii. Film doskonale wie, że jego główna bohaterka wygląda momentami absurdalnie i świadomie się tym bawi.
To między innymi dlatego charakterystyczny taniec M3GAN szybko stał się internetowym memem.
Pod warstwą rozrywki kryje się jednak całkiem aktualny temat. Ile odpowiedzialności chcemy oddać technologii? Czy urządzenie może zastąpić uwagę opiekuna? I co się stanie, jeśli system dostanie prosty cel, ale zacznie realizować go zdecydowanie zbyt dosłownie?
Dziś pytania związane ze sztuczną inteligencją brzmią jeszcze bardziej znajomo niż podczas premiery filmu.
Scream VI – Ghostface przeprowadza się do miasta
Scream VI przenosi akcję z Woodsboro do Nowego Jorku.
To niewielka zmiana na papierze, ale daje serii trochę świeżego powietrza.
Ghostface może pojawić się nie tylko w domu na przedmieściach. Tutaj bohaterowie trafiają do metra, sklepu, mieszkań i zatłoczonych miejskich przestrzeni.
W teorii tłum powinien dawać poczucie bezpieczeństwa.
Nie daje.
Scream VI nadal korzysta z typowego dla serii humoru i komentowania zasad horrorów. Bohaterowie wiedzą, że znajdują się w sytuacji przypominającej slasher. Analizują reguły i próbują przewidzieć kolejne ruchy zabójcy.
Problem polega na tym, że Ghostface też nie stoi w miejscu.
To dobry wybór dla osób, które lubią szybsze horrory z pościgami, morderstwami i zagadką dotyczącą tożsamości sprawcy.
Infinity Pool – wakacje, które bardzo szybko robią się dziwne
Jeśli typowe slashery i demony wydają się zbyt przewidywalne, Infinity Pool oferuje coś zupełnie innego.
Film Brandona Cronenberga rozpoczyna się pozornie spokojnie. James, pisarz z twórczym zastojem, spędza wakacje z żoną w luksusowym kurorcie.
Po wypadku poznaje osobliwe zasady lokalnego prawa.
I wtedy zaczyna się prawdziwa jazda.
Infinity Pool miesza horror psychologiczny, science fiction, satyrę społeczną i body horror. Nie jest to film, który wszystko grzecznie tłumaczy.
Wręcz przeciwnie.
Część scen celowo wprowadza dezorientację. Granica między przyjemnością, przemocą i utratą kontroli stopniowo się zaciera.
Dużą rolę odgrywa Mia Goth, która stworzyła jedną z najbardziej charakterystycznych postaci w filmowych horrorach tego okresu.
Huesera: The Bone Woman – horror o strachu, którego nie widać
Huesera: The Bone Woman nie próbuje przerażać co pięć minut.
To znacznie spokojniejsza produkcja.
Valeria długo marzyła o dziecku. Kiedy wreszcie zachodzi w ciążę, zamiast samej radości zaczyna doświadczać niepokojących wizji i dziwnych zjawisk.
Film Michelle Garzy Cervera wykorzystuje body horror, ale prawdziwe źródło napięcia leży głębiej. Chodzi o oczekiwania wobec macierzyństwa, własnej tożsamości oraz presję, by czuć dokładnie to, czego oczekuje otoczenie.
Nie jest to klasyczna historia w stylu „w domu mieszka duch”.
Groza wynika również z tego, co dzieje się z ciałem i psychiką bohaterki.
To film dla widza, który lubi spokojniejsze kino grozy i nie potrzebuje jumpscare’a co dziesięć minut.
Saw X – seria znalazła drogę do własnej przeszłości
Dziesiąta część Saw mogła spokojnie okazać się jeszcze jednym dodatkiem do serii ciągniętej trochę za długo.
Stało się inaczej.
Saw X chronologicznie umieszczono pomiędzy wydarzeniami z pierwszej i drugiej części. Dzięki temu do centrum historii wraca John Kramer.
Tym razem poznajemy go nie tylko jako konstruktora kolejnych pułapek.
Film poświęca mu znacznie więcej czasu, pokazując człowieka chorego i desperacko szukającego możliwości leczenia. Gdy zostaje oszukany przez ludzi oferujących fałszywą terapię, sprawy przybierają kierunek łatwy do przewidzenia dla każdego fana serii.
Kramer przygotowuje test.
A potem następny.
Pułapki są brutalne i pomysłowe dokładnie w taki sposób, jakiego oczekuje publiczność Saw. Tym razem jednak historia ma trochę więcej emocjonalnego ciężaru.
The Boogeyman – coś czai się po ciemku
The Boogeyman bazuje na opowiadaniu Stephena Kinga i korzysta z jednego z najstarszych dziecięcych lęków: czegoś ukrywającego się w ciemnym pokoju.
Rodzina Harperów mierzy się ze stratą matki. Ojciec jest terapeutą, ale sam nie potrafi dobrze przepracować własnej żałoby. Jego córki również próbują jakoś funkcjonować po tragedii.
I wtedy w domu pojawia się coś jeszcze.
Film nie wywraca gatunku do góry nogami. Dostajemy ciemne korytarze, podejrzane dźwięki i stworzenie, które zdecydowanie lepiej czuje się bez światła.
Ale czasami właśnie tego człowiek chce od horroru.
Nie eksperymentu. Po prostu porządnego filmu na wieczór przy zgaszonym świetle.
Skinamarink – albo cię zahipnotyzuje, albo doprowadzi do szału
Trudno znaleźć horror z tego okresu, który tak mocno podzielił widzów.
Skinamarink jest eksperymentem.
Dwoje dzieci budzi się nocą i odkrywa, że ich ojca nie ma. Z domu zaczynają znikać również drzwi i okna.
Brzmi prosto, ale sposób realizacji jest daleki od klasycznego kina.
Kamera często pokazuje fragment ściany, sufit, ciemny korytarz albo porzucone zabawki. Obraz jest ziarnisty. Dialogów jest mało. Film nie spieszy się absolutnie nigdzie.
Jednych widzów taki styl naprawdę przeraża, bo przypomina dziecięcy koszmar, którego nie da się logicznie wyjaśnić.
Inni zasną po dwudziestu minutach.
I jedno, i drugie jest całkiem zrozumiałe.
Thanksgiving – slasher z bardzo czarnym humorem
Eli Roth w Thanksgiving bierze amerykańskie Święto Dziękczynienia i robi z niego materiał na klasyczny slasher.
Po tragicznych wydarzeniach podczas zakupowego szaleństwa Black Friday w małym mieście pojawia się zamaskowany zabójca.
Jego pomysły są, delikatnie mówiąc, mało świąteczne.
Film nie traktuje siebie szczególnie poważnie. Jest brutalny, przerysowany i świadomie bawi się schematami slasherów.
Dla jednych będzie głupkowatą rozrywką. Dla innych dokładnie tym, czego oczekują po filmie, w którym seryjny morderca urządza polowanie w czasie święta.
Co wyróżniało horrory 2023?
Patrząc na najciekawsze premiery z tamtego roku, da się zauważyć kilka powtarzających się motywów.
- powrót znanych marek w całkiem niezłej formie,
- dużo historii związanych z żałobą i traumą,
- większa popularność horroru psychologicznego i body horroru,
- mocne produkcje spoza Hollywood,
- łączenie horroru z komedią, science fiction i dramatem rodzinnym.
Najważniejsze jest jednak to, że widz nie musiał ograniczać się do jednej formuły.
Talk to Me i When Evil Lurks opowiadają o nadprzyrodzonym złu, a mimo to są zupełnie różnymi filmami. M3GAN i Infinity Pool korzystają z elementów science fiction, ale trudno byłoby pomylić je ze sobą choćby przez minutę.
Najstraszniejsze horrory 2023 – co obejrzeć?
„Najstraszniejszy horror” jest bardzo indywidualnym pojęciem.
Kogoś przerażają duchy. Ktoś nie ruszy nawet brew podczas filmu o demonach, ale nie może patrzeć na łamanie kości. Inna osoba bardziej boi się realistycznego mordercy niż najbardziej fantastycznego potwora.
Można jednak podzielić filmy według rodzaju strachu.
| Jeśli boisz się… | Spróbuj |
|---|---|
| Demonów i opętań | Talk to Me, When Evil Lurks, Evil Dead Rise |
| Seryjnych morderców | Scream VI, Thanksgiving |
| Body horroru | Huesera, Infinity Pool |
| Ciemności i potworów | The Boogeyman |
| Brutalnych pułapek | Saw X |
| Dziwnych, sennych koszmarów | Skinamarink |
| Technologii wymykającej się spod kontroli | M3GAN |
Jeśli zależy ci na naprawdę ciężkim seansie, zacząłbym od When Evil Lurks. Jeśli wolisz coś bardziej przystępnego, Talk to Me jest świetnym środkiem pomiędzy atmosferą, fabułą i typową horrorową rozrywką.
Horrory 2023 na wieczór ze znajomymi
Nie każdy dobry horror musi pozostawić traumę do następnego weekendu.
Na grupowy seans najlepiej działają filmy, przy których można czasem krzyknąć, czasem się zaśmiać, a po zakończeniu jeszcze przez pół godziny dyskutować o decyzjach bohaterów.
Dobrym wyborem będą:
- M3GAN – lekki, zabawny i wystarczająco makabryczny,
- Scream VI – szybki slasher z zagadką,
- Evil Dead Rise – dla ekipy dobrze znoszącej gore,
- Talk to Me – jeśli chcecie czegoś bardziej niepokojącego,
- Thanksgiving – brutalny, ale świadomie przerysowany.
Skinamarink zostawiłbym raczej na samotny seans. Grupa rozmawiających ludzi skutecznie zabije cały klimat tego filmu.
Czy horrory z 2023 roku nadal warto oglądać?
Zdecydowanie tak.
Film grozy nie starzeje się dlatego, że minęły trzy lata. Jeżeli działa napięcie, bohaterowie są ciekawi, a pomysł nadal robi wrażenie, data premiery przestaje mieć większe znaczenie.
Co więcej, dziś łatwiej oddzielić tytuły, które były jedynie chwilowym internetowym hitem, od produkcji, o których nadal się mówi.
Talk to Me jest dobrym przykładem. Film nie potrzebował znanej serii ani kultowego bohatera. Sam pomysł i wykonanie wystarczyły, by stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych horrorów swojego rocznika.
Podobnie When Evil Lurks. To nie hollywoodzki blockbuster, a mimo to film szybko zdobył reputację jednego z najmocniejszych horrorów o opętaniu ostatnich lat.
Jak wybrać horror dla siebie?
Zamiast zaczynać od rankingu od 1 do 50, lepiej odpowiedzieć sobie na trzy pytania.
Po pierwsze: czy chcesz się naprawdę bać, czy raczej dobrze bawić?
Po drugie: jak znosisz brutalne sceny?
I po trzecie: wolisz historię paranormalną czy zagrożenie, które przynajmniej teoretycznie mogłoby istnieć naprawdę?
Jeśli chcesz czystej rozrywki, M3GAN lub Scream VI będą bezpieczniejszym wyborem. Jeśli szukasz ciężkiego klimatu, sięgnij po When Evil Lurks. Przy ochocie na coś psychologicznego lepiej sprawdzi się Infinity Pool albo Huesera.
A gdy masz ochotę po prostu zobaczyć sporo krwi?
Evil Dead Rise już czeka.
FAQ – horrory 2023
Jaki był najlepszy horror 2023 roku?
Nie ma jednej obiektywnej odpowiedzi, ale Talk to Me i When Evil Lurks należą do najczęściej wyróżnianych filmów grozy z 2023 roku. Pierwszy jest bardziej przystępny, drugi znacznie brutalniejszy i mroczniejszy.
Jaki horror z 2023 roku jest naprawdę straszny?
When Evil Lurks jest dobrym wyborem dla widzów szukających mocnego i nieprzewidywalnego horroru. Talk to Me również potrafi wywołać duży niepokój, ale opiera się bardziej na napięciu i paranormalnej atmosferze.
Czy Talk to Me warto obejrzeć?
Tak. To jeden z najciekawszych horrorów paranormalnych tego okresu. Ma prosty, ale bardzo skuteczny pomysł, dobre tempo i kilka scen, które łatwo zapamiętać.
Jaki horror 2023 nadaje się na wieczór ze znajomymi?
M3GAN, Scream VI i Thanksgiving są dobrymi opcjami. Łączą grozę z rozrywką i nie wymagają ciężkiego, pełnego skupienia seansu.
Jakie brutalne horrory wyszły w 2023 roku?
Evil Dead Rise, Saw X oraz When Evil Lurks należą do mocniejszych propozycji. Każdy pokazuje brutalność trochę inaczej, ale osoby wrażliwe na gore powinny podchodzić do nich ostrożnie.
Jakie mniej typowe horrory 2023 warto znać?
Huesera: The Bone Woman, Infinity Pool i Skinamarink wyróżniają się bardziej nietypową formą lub tematyką. Szczególnie Skinamarink jest filmem eksperymentalnym i mocno dzieli widzów.
Czy w 2023 roku wyszły dobre slashery?
Tak. Scream VI był jednym z największych przedstawicieli gatunku, a pod koniec roku pojawił się również Thanksgiving Eli Rotha. Oba filmy korzystają z klasycznych zasad slashera, ale robią to w bardziej współczesnym stylu.
Horrory 2023 pokazały, że gatunek nadal potrafi zaskakiwać
Rok 2023 nie dał nam jednego rodzaju horroru, który zdominował całą resztę. I właśnie dlatego dziś tak dobrze się do niego wraca.
Chcesz klasycznego slashera? Jest Scream VI. Chcesz krwi i demonów? Evil Dead Rise. Szukasz czegoś naprawdę nieprzyjemnego? When Evil Lurks spokojnie sobie poradzi. Wolisz dziwny psychologiczny trip? Infinity Pool stoi otworem.
A do tego Talk to Me pokazało, że nadal można wziąć prosty motyw kontaktu ze zmarłymi i zrobić z niego coś, co nie wygląda jak kolejna kopia poprzednich filmów.
Nie każda premiera z tamtego roku była świetna. To oczywiste. Ale najlepsze horrory 2023 nadal bronią się bez problemu i mogą być bardzo dobrym punktem startowym dla kogoś, kto przez ostatnie lata trochę odpuścił kino grozy.
Najlepiej zacząć od jednego tytułu.
Zgasić światło.
Odłożyć telefon.
I dopiero wtedy sprawdzić, czy naprawdę jesteśmy tak odporni na horrory, jak nam się wydaje.
Dodaj komentarz