Demon’s Souls ma już swoje lata, ale włączenie go dziś na PlayStation 5 nadal potrafi wywołać dokładnie tę samą reakcję: „serio, to gra z 2020 roku?”.
Remake przygotowany przez Bluepoint Games był jednym z tytułów startowych PS5 i do dziś pozostaje jedną z najlepiej wyglądających gier fantasy na konsoli Sony. Mroczne zamki, wilgotne kopalnie, ogromne demony i światło przebijające się przez mgłę nadal prezentują się świetnie.
Ale grafika jest tylko pierwszą warstwą.
Pod spodem znajduje się gra z 2009 roku. Gra, która jeszcze przed Dark Souls zbudowała fundament stylu, który dziś nazywamy soulslike.
Śmierć jest częścią nauki. Przeciwnicy potrafią zabić w kilka sekund. Boss może zatrzymać gracza na godzinę. A jedna nieostrożna decyzja potrafi kosztować całą porcję zebranych dusz.
Brzmi brutalnie?
Trochę tak.
Ale właśnie dlatego zwykłe otwarcie skrótu albo pokonanie bossa daje tu więcej satysfakcji niż finał niejednej łatwiejszej gry.
Czym właściwie jest Demon’s Souls?
Demon’s Souls to action RPG stworzone pierwotnie przez FromSoftware na PlayStation 3. Oryginał ukazał się w 2009 roku i szybko zdobył reputację gry trudnej, dziwnej i kompletnie niepodobnej do większości ówczesnych RPG.
Remake na PlayStation 5 został przygotowany przez Bluepoint Games we współpracy z PlayStation Studios.
Nie jest to zwykły remaster.
Gra została przebudowana od podstaw pod względem grafiki, animacji, dźwięku i technologii, ale jej podstawowa konstrukcja, poziomy, przeciwnicy i systemy pozostały bardzo bliskie oryginałowi.
| Informacja | Dane |
|---|---|
| Tytuł | Demon’s Souls |
| Oryginalna premiera | 2009, PlayStation 3 |
| Remake | 2020 |
| Producent remake’u | Bluepoint Games |
| Wydawca | Sony Interactive Entertainment |
| Platforma remake’u | PlayStation 5 |
| Gatunek | Action RPG, soulslike |
| Tryby | Single player, co-op, PvP |
Boletaria – świat, który nie próbuje być przyjazny
Akcja rozgrywa się w królestwie Boletarii.
Król Allant, poszukując jeszcze większej potęgi, sięgnął po pradawną sztukę dusz i obudził istotę znaną jako The Old One.
Rezultat był dość katastrofalny.
Krainę przykryła tajemnicza mgła. Pojawiły się demony, a ludzie pozbawieni dusz zaczęli tracić rozum. Boletaria została praktycznie odcięta od reszty świata.
Gracz wciela się w wojownika, który wchodzi w mgłę i trafia do Nexusa.
Nexus pełni funkcję centralnego miejsca gry. Tutaj można spotykać NPC, rozwijać postać, kupować przedmioty i przechodzić do kolejnych regionów przez specjalne Archstones.
Nie ma jednej wielkiej otwartej mapy.
Zamiast tego mamy kilka osobnych światów, z których każdy ma własny klimat i strukturę.
Pięć światów i pięć zupełnie różnych koszmarów
Demon’s Souls nie próbuje rozciągać jednej stylistyki na całą grę.
Każdy główny region ma własny charakter.
Boletarian Palace to monumentalne mury, rycerze, smoki i klasyczna średniowieczna forteca.
Stonefang Tunnel prowadzi do kopalni pełnej lawy, robotników, skalnych stworzeń i ogromnych konstrukcji ukrytych głęboko pod ziemią.
Tower of Latria idzie bardziej w stronę horroru. Więzienia, krzyki dochodzące zza ścian i przeciwnicy przypominający koszmarne istoty ze świata Lovecrafta robią swoje.
Shrine of Storms jest bardziej otwarte i pełne szkieletów, klifów oraz potężnych istot latających nad ruinami.
No i Valley of Defilement.
Miejsce, które wielu graczy pamięta aż za dobrze.
Trujące bagno, ograniczony ruch i fatalna widoczność. Brzmi jak wakacje marzeń.
Dlaczego Demon’s Souls jest tak trudne?
Wbrew opinii, która czasem krąży po internecie, Demon’s Souls nie próbuje oszukiwać gracza na każdym kroku.
Gra jest po prostu surowa.
Przeciwnicy zadają duże obrażenia. Leczenie jest ograniczone przedmiotami. Złe ustawienie się w wąskim korytarzu może skończyć się śmiercią.
Największą różnicą względem wielu współczesnych gier jest brak zabezpieczeń.
Jeśli wejdziesz do pokoju bez patrzenia, przeciwnik ukryty za drzwiami może cię trafić.
Jeśli zaatakujesz NPC, możesz zepsuć sobie dostęp do jego usług.
Jeśli zgubisz się w świecie, gra nie wyświetli ogromnej strzałki pokazującej drogę.
Trzeba obserwować.
Dusze są wszystkim
Dusze pełnią w grze kilka funkcji jednocześnie.
Są doświadczeniem i walutą.
Za dusze podnosimy poziom postaci, kupujemy przedmioty i korzystamy z części usług.
Problem zaczyna się po śmierci.
Wszystkie aktualnie posiadane dusze zostają w miejscu, w którym zginęliśmy.
Jeśli dotrzemy tam ponownie, można je odzyskać.
A jeśli zginiemy drugi raz po drodze?
Znikają.
Na zawsze.
Każdy fan soulslike zna ten moment, gdy masz przy sobie ogromną liczbę dusz i nagle zaczynasz grać trzy razy ostrożniej niż zwykle.
Body Form i Soul Form – śmierć zmienia zasady
Demon’s Souls ma dodatkowy system, który odróżnia je od wielu późniejszych gier FromSoftware.
Postać może istnieć w Body Form albo Soul Form.
W Body Form mamy pełny pasek zdrowia.
Po śmierci przechodzimy jednak do Soul Form i maksymalne HP spada.
Można je częściowo zwiększyć specjalnymi przedmiotami, ale podstawowa zasada pozostaje prosta: po śmierci jesteśmy słabsi.
Brzmi jak kara za porażkę.
Trochę nią jest.
Ale Soul Form ma też znaczenie dla World Tendency, więc doświadczeni gracze czasem celowo wybierają właśnie tę formę.
World Tendency – system, którego gra prawie nie tłumaczy
World Tendency to jeden z najbardziej nietypowych mechanizmów w Demon’s Souls.
Każdy świat ma własną tendencję znajdującą się gdzieś pomiędzy Pure White i Pure Black.
To nie jest jedynie kosmetyczny wskaźnik.
Tendency może wpływać na:
- siłę przeciwników,
- liczbę zdobywanych dusz,
- część dostępnych przedmiotów,
- pojawianie się określonych NPC,
- otwieranie lub zamykanie specjalnych przejść,
- obecność wyjątkowo niebezpiecznych Black Phantomów.
Im bardziej świat przesuwa się w stronę bieli, tym generalnie robi się łatwiej.
Czarna tendencja zwiększa poziom zagrożenia, ale może też poprawić nagrody.
Największa pułapka?
Śmierć w Body Form może przesuwać World Tendency w stronę czerni.
Dlatego wielu doświadczonych graczy po odzyskaniu ciała wraca do Nexusa i celowo przechodzi do Soul Form tam, gdzie śmierć nie psuje tendencji danego świata.
Character Tendency to jeszcze jedna warstwa
Jakby World Tendency było za mało, istnieje również Character Tendency.
Dotyczy bezpośrednio naszej postaci.
Zachowanie wobec innych graczy i określonych NPC może przesuwać ją w stronę bieli albo czerni.
Wpływa to między innymi na niektóre zadania i efektywność określonego sprzętu.
To system, który nowy gracz może spokojnie ignorować podczas pierwszego przejścia.
Przy kolejnych podejściach zaczyna jednak robić się interesujący.
Jaką klasę wybrać na początku?
Demon’s Souls oferuje dziesięć klas startowych.
Ale słowo „klasa” trochę tutaj myli.
Nie zamykamy się na konkretną ścieżkę.
Klasa decyduje przede wszystkim o początkowych statystykach i wyposażeniu.
Później wojownik może nauczyć się magii, a mag może chwycić ogromny miecz, jeśli tylko ma odpowiednie statystyki.
Dla początkujących bardzo często polecany jest Royalty.
I jest ku temu konkretny powód.
Royalty zaczyna z dostępem do Soul Arrow, czyli czaru pozwalającego atakować przeciwników z dystansu.
To potrafi znacząco ułatwić pierwsze godziny.
| Styl gry | Dobry start | Dlaczego? |
|---|---|---|
| Magia | Royalty | Atak dystansowy i regeneracja MP |
| Klasyczna walka | Knight | Solidna obrona i uniwersalny start |
| Szybsza walka | Hunter / Wanderer | Większa mobilność i lekki sprzęt |
| Wiara i leczenie | Priest / Temple Knight | Dostęp do cudów i dobrej broni |
| Doświadczeni gracze | Barbarian | Mocny fizycznie, ale mniej wygodny na start |
Magia potrafi być naprawdę mocna
Jeśli ktoś słyszał, że magia w Demon’s Souls jest silna, to nie jest przesada.
Niektórzy przeciwnicy i bossowie są znacznie łatwiejsi, gdy można atakować ich z dystansu.
Soul Arrow na początku jest świetnym przykładem.
Zamiast podchodzić do rycerza i ryzykować blok albo kontrę, można bezpiecznie strzelać zaklęciem z kilku metrów.
Później pojawiają się znacznie potężniejsze czary.
Nie oznacza to, że mag automatycznie wygrywa całą grę.
Nadal trzeba zarządzać MP, pozycją i statystykami.
Ale początkujący gracz może dzięki magii uniknąć wielu sytuacji, które przy walce wręcz są znacznie bardziej niebezpieczne.
Walka wręcz nadal daje największą satysfakcję
Demon’s Souls ma starszy, bardziej metodyczny model walki niż część nowych soulslike.
Postać nie przemieszcza się z szybkością bohatera gry akcji.
Liczy się pozycja.
Trzeba kontrolować wytrzymałość, pilnować zasięgu broni i dobrze planować moment ataku.
Tarcza może być ogromną pomocą.
Nowym graczom często lepiej sprawdza się bezpieczne blokowanie niż próba perfekcyjnego unikania każdego ciosu.
Parowanie istnieje, ale jego timing trzeba wyczuć.
A udany riposte potrafi być wyjątkowo satysfakcjonujący.
Nie każda broń działa na każdego przeciwnika
Demon’s Souls mocno korzysta z różnych typów obrażeń.
To, że miecz dobrze sprawdzał się w Boletarian Palace, nie oznacza, że będzie równie skuteczny w Stonefang Tunnel.
Część przeciwników jest bardziej podatna na obrażenia kłute.
Inni lepiej reagują na magię albo ogień.
Gra zachęca więc do eksperymentowania.
Dobrym nawykiem jest noszenie więcej niż jednej sensownej broni.
- Sprawdź obrażenia konkretnego typu zamiast patrzeć wyłącznie na jedną liczbę.
- Nie ulepszaj wszystkiego naraz, bo materiały są ograniczone.
- Naprawiaj sprzęt regularnie.
- Kontroluj ciężar wyposażenia.
- Jeśli przeciwnik przyjmuje bardzo mało obrażeń, spróbuj innej broni.
Equip Burden – dlaczego nagle toczysz się jak worek ziemniaków?
Ciężar wyposażenia ma duże znaczenie.
Założenie najcięższego pancerza, wielkiej tarczy i ogromnego miecza wygląda kusząco.
Do momentu pierwszego uniku.
Przekroczenie określonego poziomu Equip Burden zmienia szybkość przetaczania się.
Ciężki roll jest powolny i zostawia postać bardziej narażoną na trafienie.
Dlatego czasem zdjęcie jednej części pancerza daje więcej niż dodatkowe kilka punktów obrony.
Nie wygląda równie heroicznie.
Ale przeżyjesz.
Bossowie – czasem walka, czasem zagadka
Jedna z największych różnic pomiędzy Demon’s Souls a późniejszymi grami FromSoftware dotyczy bossów.
Nie każdy jest testem refleksu.
Część starć jest bardziej zagadką.
Phalanx wymaga zrozumienia, jak przebić się przez otaczające go stworzenia.
Tower Knight zmusza do znalezienia jego słabego punktu.
Dragon God w dużej mierze bazuje na odpowiednim przemieszczaniu się po arenie.
Są oczywiście także bardziej klasyczne pojedynki.
Flamelurker potrafi szybko pokazać, czy gracz naprawdę nauczył się unikać ataków.
False King Allant również nie rozdaje prezentów.
Świat jest trudniejszy niż część bossów
To ciekawa cecha Demon’s Souls.
Czasem największym problemem nie jest boss.
Jest nim dojście do niego.
Długie korytarze, wrogowie ustawieni w wąskich przejściach, pułapki i ograniczona liczba skrótów potrafią mocno zmęczyć.
Po śmierci trzeba przejść sporą część lokacji jeszcze raz.
Współczesne soulslike często ustawiają checkpoint kilka metrów przed bossem.
Demon’s Souls bywa mniej łaskawe.
I właśnie dlatego znalezienie skrótu potrafi dać tyle radości.
Remake wygląda fenomenalnie
Pod względem grafiki Bluepoint Games wykonało ogromną pracę.
Boletarian Palace ma monumentalne mury, ogromne bramy i szczegółowe wnętrza.
Tower of Latria jest pełne metalowych krat, mokrych ścian i niepokojącego oświetlenia.
Efekty magii rozświetlają korytarze.
Metal pancerza reaguje na światło, a dźwięk kroków zmienia się zależnie od powierzchni.
To jedna z tych gier, w których dźwięk sam w sobie buduje napięcie.
Gdy zza ściany słychać ciężkie kroki, człowiek odruchowo podnosi tarczę.
DualSense również robi swoje
Remake wykorzystuje funkcje kontrolera DualSense.
Haptyka pozwala poczuć różne rodzaje uderzeń, powierzchni i efektów.
Nie jest to rzecz, bez której gra przestałaby działać.
Ale pomaga budować wrażenie ciężaru.
Uderzenie wielkim mieczem ma inne odczucie niż szybki cios lekką bronią.
Na oficjalnej stronie PlayStation można również wyłączyć wibracje i efekty adaptacyjnych triggerów, jeśli ktoś ich nie lubi.
Online – pomoc i zagrożenie w jednym
Demon’s Souls nie jest klasyczną grą multiplayer.
Sieć jest częścią świata.
Na ziemi można widzieć wiadomości pozostawione przez innych graczy.
Można też obserwować ich duchy lub krótkie ślady pokazujące, jak zginęli.
Do tego dochodzi kooperacja.
Gracz może przywołać innych wojowników do pomocy.
Ale istnieje również druga strona.
Inny gracz może wejść do naszego świata jako Black Phantom i spróbować nas zabić.
Aktualna karta PlayStation nadal wskazuje opcjonalną rozgrywkę online i obsługę do sześciu graczy sieciowych przy aktywnym PlayStation Plus.
Czy można przejść Demon’s Souls solo?
Oczywiście.
Całą grę można ukończyć bez korzystania z pomocy innych graczy.
Co więcej, część osób właśnie tak woli grać.
Samotna eksploracja potęguje atmosferę i poczucie zagrożenia.
Kooperacja jest jednak dobrym rozwiązaniem, jeśli konkretny boss całkowicie blokuje postęp.
Nie ma żadnego medalu za męczenie się trzy godziny tylko dlatego, że ktoś w internecie powiedział, że „prawdziwy souls gracz nie summonuje”.
Jak zacząć, żeby nie znienawidzić gry po godzinie?
Demon’s Souls może być bardzo nieprzyjazne, jeśli podejdziemy do niego jak do klasycznej gry akcji.
Najważniejsza zasada to nie spieszyć się.
- Wchodząc do nowego pomieszczenia, sprawdzaj narożniki.
- Nie walcz z pięcioma przeciwnikami naraz, jeśli można wyciągać ich pojedynczo.
- Trzymaj tarczę gotową w nieznanych miejscach.
- Wydawaj dusze przed trudnym fragmentem.
- Otwieraj skróty natychmiast, gdy je znajdziesz.
- Nie atakuj NPC tylko dlatego, że wyglądają podejrzanie.
- Pamiętaj o naprawianiu sprzętu.
I jeszcze jedna rada.
Śmierć nie oznacza, że straciłeś czas.
Jeśli dowiedziałeś się, że za rogiem stoi przeciwnik, który wcześniej cię zabił, druga próba będzie łatwiejsza.
Demon’s Souls uczy właśnie w taki sposób.
Czy Demon’s Souls jest trudniejsze od Elden Ring?
To zależy.
Elden Ring ma trudniejszych bossów pod względem tempa i kombinacji ataków.
Ale daje też znacznie więcej narzędzi.
Można zmienić kierunek, eksplorować inną część mapy, zdobyć lepszy sprzęt i wrócić później.
Demon’s Souls jest bardziej zamknięte.
Jeśli utkniesz w konkretnej lokacji, możliwości obejścia problemu są mniejsze.
Do tego dochodzą dłuższe runbacki do bossów.
Z drugiej strony część bossów Demon’s Souls jest mechanicznie prostsza niż najtrudniejsze starcia w Elden Ring.
Dlatego nie ma jednej dobrej odpowiedzi.
Czy to dobra pierwsza gra soulslike?
Zaskakująco – tak.
Choć Demon’s Souls potrafi być surowe, podstawy walki są dość czytelne.
Bossowie nie mają jeszcze tak rozbudowanych kombinacji jak w późniejszych produkcjach FromSoftware.
Royalty pozwala dodatkowo grać z dystansu.
Najtrudniejsza jest raczej mentalność.
Trzeba zaakceptować, że zginiemy.
Wielokrotnie.
Gdy to przestaje irytować, gra zaczyna działać zupełnie inaczej.
PS5 Pro i dostępność gry w 2026 roku
Demon’s Souls nadal jest normalnie dostępne w PlayStation Store.
W 2026 roku znajduje się również w katalogu PlayStation Plus Extra.
Oznacza to, że osoby posiadające odpowiedni abonament mogą zagrać bez osobnego kupowania standardowej edycji.
Gra jest również oznaczona jako zoptymalizowana dla PS5 Pro.
Dla kogoś, kto właśnie kupił PS5 albo PS5 Pro i chce zobaczyć, jak dobrze może wyglądać mroczne fantasy, nadal jest to jeden z najbardziej oczywistych tytułów do sprawdzenia.
Standard czy Digital Deluxe?
Standard Edition zawiera pełną grę.
Digital Deluxe oferuje dodatkowo soundtrack oraz pakiet cyfrowych przedmiotów, między innymi określone pancerze, broń, dusze i materiały.
Nie są one potrzebne do przejścia gry.
W praktyce dla większości nowych graczy standardowa wersja spokojnie wystarczy.
Deluxe ma więcej sensu dla fanów kolekcjonujących dodatkową zawartość albo osób zainteresowanych soundtrackiem.
Czy warto grać w Demon’s Souls w 2026 roku?
Jeśli masz PS5 i lubisz wymagające gry – zdecydowanie tak.
Demon’s Souls nadal wygląda świetnie.
Jeszcze ważniejsze jest jednak to, że jego podstawowa konstrukcja praktycznie się nie zestarzała.
Eksploracja nadal budzi napięcie.
Walka nadal wymaga skupienia.
World Tendency nadal jest jednym z najbardziej nietypowych systemów w całym gatunku.
A każdy skrót otwarty po trudnym fragmencie nadal daje absurdalnie dużo satysfakcji.
Największym problemem jest archaiczność niektórych elementów.
Długie dojścia do bossów mogą irytować.
System tendencji jest słabo wyjaśniony.
Niektóre rozwiązania dotyczące ekwipunku i ulepszania broni są mniej przejrzyste niż w nowoczesnych RPG.
Ale to część charakteru tej gry.
FAQ – Demon’s Souls
Kiedy wyszło Demon’s Souls na PS5?
Remake Demon’s Souls zadebiutował wraz z PlayStation 5 w listopadzie 2020 roku. Został przygotowany przez Bluepoint Games i Sony Interactive Entertainment.
Czy Demon’s Souls jest dostępne na PC?
Oficjalna wersja remake’u jest dostępna na PlayStation 5. Na wrzesień 2026 roku PlayStation Store nadal wymienia PS5 jako platformę gry.
Czy Demon’s Souls jest trudne?
Tak, ale trudność opiera się głównie na cierpliwości, poznawaniu poziomów i uczeniu się zachowania przeciwników. Część bossów jest prostsza mechanicznie niż w nowszych soulslike.
Jaka klasa jest najlepsza dla początkującego?
Royalty jest bardzo dobrym wyborem. Zaczyna z czarem Soul Arrow i możliwością bezpieczniejszego atakowania przeciwników z dystansu.
Co to jest World Tendency?
To system określający stan każdego głównego świata. Może przesuwać się od Pure White do Pure Black, wpływając na poziom trudności, przeciwników, wydarzenia i część dostępnych przedmiotów.
Czy Demon’s Souls można przejść w co-opie?
Gra oferuje funkcje kooperacyjne, dzięki którym można przywoływać innych graczy do pomocy. Nie działa jednak jak klasyczna kampania co-op z ciągłym wspólnym postępem.
Czy Demon’s Souls jest w PlayStation Plus?
Tak. We wrześniu 2026 roku gra znajduje się w katalogu PlayStation Plus Extra. Dostęp zależy oczywiście od aktywnego abonamentu i aktualnej oferty katalogu.
Demon’s Souls nadal jest jednym z najlepszych powodów, by mieć PS5
Po tylu latach od premiery remake Demon’s Souls nadal wygląda jak tytuł stworzony po to, by pokazać możliwości konsoli.
Ale nie grafika sprawia, że ludzie wciąż do niego wracają.
Największą siłą pozostaje projekt gry.
Boletaria jest ponura, dziwna i pełna miejsc, do których nie chce się wchodzić, ale jednocześnie trudno przestać je eksplorować.
Każda lokacja ma własne zasady.
Każdy nowy przeciwnik może wymagać innego podejścia.
Każda śmierć coś uczy.
I właśnie tutaj widać, dlaczego produkcja z 2009 roku miała później tak ogromny wpływ na gry.
Bez Demon’s Souls prawdopodobnie nie mielibyśmy Dark Souls w formie, którą dziś znamy. Nie byłoby też całej fali soulslike, które próbują odtworzyć tę samą mieszankę trudności, tajemnicy i satysfakcji.
Remake Bluepoint nie próbuje poprawiać tej filozofii.
Po prostu bierze ją i pokazuje w znacznie piękniejszej, nowoczesnej formie.
Jeśli nigdy wcześniej nie byłeś w Boletarii, 2026 rok wcale nie jest za późno.
Wręcz przeciwnie.
Wystarczy wejść we mgłę.
Potem gra sama pokaże, dlaczego wszyscy tyle o niej mówią.
Dodaj komentarz